«Χθες το βράδυ, αποχαιρέτισα τον καλύτερό μου φίλο…»

Όταν μαζί με τον Ben πήραμε τον Junior, τον ονομάσαμε έτσι διότι φανταζόμασταν πως ήταν η «πρακτική» μας για ένα μελλοντικό παιδί. «Ας πάρουμε έναν σκύλο«, σκεφτήκαμε, «κι αν μπορέσουμε να τον κρατήσουμε ζωντανό για 3 χρόνια, θα βάλουμε μπροστά τις διαδικασίες για να υιοθετήσουμε ένα παιδί.«
Τελικά έζησε 10 χρόνια και 2 μέρες και αυτό που καταλάβαμε ήταν πως αυτό που πάντα – και τελικά μόνο – θέλαμε, ήταν ο Junior.
Το σχέδιο ήταν να πάρουμε αρχικά ένα καθαρόαιμο (ο Junior ήταν Wheaten Terrier) και στη συνέχεια ένα ημίαιμο για «ισορροπία», αλλά τελικά δεν τα καταφέραμε. «Κι αν ο Junior νιώσει ότι προσπαθούμε να τον αντικαταστήσουμε;»

Διαβάστε την συνέχεια : «Χθες το βράδυ, αποχαιρέτισα τον καλύτερό μου φίλο…»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s