Γιάννης Τσιμιτσέλης: Ο ρόλος που τον άγχωσε όσο κανένας άλλος και σήμερα θα ερμήνευε καλύτερα

Από τον Γιώργο Πράτανο,

Στις γιορτές έπεσα σε μια επανάληψη του Τι Ψυχή θα Παραδώσεις, Μωρή;, με εσένα να παίζεις τον έφηβο γιο της Χρύσας Ρώπα. Τι όνειρα είχε εκείνο το 18χρονο αγόρι και πόσο κοντά έχει φτάσει στην εκπλήρωσή τους δεκαεπτά χρόνια μετά;

Εκείνο το αγόρι τότε είχε μια άγνοια, δεν είχε πραγματική συναίσθηση του τι υπάρχει γύρω του και δεν έκανε ιδιαίτερα όνειρα. Περνούσε ευχάριστα γιατί έκανε κάτι που του άρεσε. Σε εμένα συνέβη αυτό που περιγράφει το «τρώγοντας έρχεται η όρεξη». Άρχισα σταδιακά να επιζητώ συνεχώς νέα πράγματα, νέες συνεργασίες, να δουλεύω με περισσότερο κόσμο, να κάνω δουλειές που με ικανοποιούν, που περνάω καλά, να ανακαλύπτω πράγματα και να ψάχνω να βρω τα πατήματά μου και ταυτόχρονα να βλέπω προς τα πού με οδηγούν, πώς αξιοποιώ την κάθε ευκαιρία που μου δίνεται. Όλη αυτή η εκμάθηση δεν σταματάει ποτέ και αυτό είναι ένα θετικό που έχει ο χώρος της υποκριτικής. Αλλάζεις εικόνες, παραστάσεις, περιβάλλον από δουλειά σε δουλειά. Αυτό είναι ανανεωτικό.

Διαβάστε την συνέχεια : Bizznews.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s