Θεοφάνης Γραικιώτης : “ΤΡΙΤΟΝ ΚΩΛΥΜΑ…ΚΑΛΥΦΘΕΙΤΕ”

Γράφει ο Θεοφάνης Γραικιώτης

ΠΥΡΕΤΟΣ. Τα πυροβόλα διασκορπισμένα στις συγκεκριμένες θέσεις και καλυμμένα με τα δίχτυα παραλλαγής. Τα κλείστρα των πυροβόλων ανοιγόκλειναν καθώς η μια βολή διαδεχόταν την άλλη. Βλήματα τοποθετούνταν στα πυροβόλα. Έκλειναν τα κλείστρα ας πούμε οι πόρτες στους σωλήνες των πυροβόλων που φιλοξενούσαν για δευτερόλεπτα τα βλήματα πριν με το ΠΥΡ εκτοξευτούν και σκορπίσουν τον θάνατο στον υποτιθέμενο εχθρό. Ευτυχώς στις ασκήσεις θύματα ήταν χρωματισμένοι στόχοι και όχι ανθρώπινες ζωές. Ο κάθε σκοπευτής στην δίοπτρα του πυροβόλου για τους αναγκαίους έλεγχους στα στοιχειά βολής. Οι γεμιστές φορτώνουν και ξαναφορτώνουν με βλήματα τα πυροβόλα. Ο κάθε Δόκιμος στο δικό του πυροβόλο, αφοσιωμένος στη βολή μαζί με τους στρατιώτες του να δίνει παραγγέλματα. ΠΑΡΕΚΤΡΟΠΗΗΗΗ, Το κανόνι γυρίζει ανάλογα αριστερά η δεξιά. ΚΛΙΣΙΣ. Το κανόνι πηγαίνει ανάλογα πάνω ή κάτω. ΓΕΜΙΣΑΤΕΕΕ. Τα κλείστρα ανοίγουν. Οι σωλήνες των πυροβόλων δέχονται τώρα τα βλήματα. Τα κλείστρα κλείνουν εγκλωβίζοντας το εκρηκτικό φορτίο των βλημάτων στους σωλήνες και ύστερα ακούγεται ΠΥΡ. Το βλήμα φεύγει από το πυροβόλο και διαγραφεί πορεία στον ουρανό με προορισμό τον επιλεγμένο στόχο.

Ήμουν αξιωματικός Βολής στο τρίτο πυροβόλο. Είχα ελέγξει τα στοιχεία. Όλα ήταν εντάξει. Ήδη είχαν ρίξει το πρώτο και δεύτερο πυροβόλο. Ήταν η σειρά μας. Έκανα τους τελευταίους έλεγχους στα στοιχεία βολής. Σήκωσα το χέρι. Ο στρατιώτης κόλλησε το βλέμμα στο υψωμένο χέρι. Περίμενε το παράγγελμα. ΠΥΡ ΦΩΝΑΞΑ ΔΥΝΑΤΑ κατεβάζοντας το χέρι. Ο στρατιώτης τράβηξε το σχοινάκι. Ήμουν έτοιμος να φωνάξω «ΤΡΙΤΟΝ ΕΒΑΛΕΝ» καθώς θα έβλεπα το βλήμα να εξέρχεται απ’ το πυροβόλο μου.

Και τότε με έλουσε κρύος ιδρώτας. Το βλήμα πυροδοτήθηκε αλλά δεν έφυγε από το πυροβόλο. Ο κίνδυνος να εκραγεί μέσα στο πυροβόλο υπαρκτός. Έπρεπε να αντιδράσω αστραπιαία. Να προστατέψω τους στρατιώτες όχι μόνο τους δικούς μου αλλά και των άλλων πυροβόλων που ήταν κοντά μας. Δεν φώναξα απλώς. ΟΥΡΛΙΑΞΑ.

-ΤΡΙΤΟΝ ΚΩΛΥΜΑ.ΚΑΛΥΦΘΕΙΤΕ.

Σαν εφιάλτης σκορπίστηκε η κραυγή μου στα γύρω πυροβόλα. Μερικοί επανέλαβαν το παράγγελμα.

-ΤΡΙΤΟΝ ΚΩΛΥΜΑ ΚΑΛΥΦΘΕΙΤΕ

Έπεσα σε ένα παραπλήσιο χαντάκι σφίγγοντας με τα χέρια μου το κράνος μου. Το ίδιο έκαναν και οι στρατιώτες μου και οι υπόλοιποι των γύρω πυροβόλων. Βουβαμάρα. Απόλυτη Βουβαμάρα. Κοίταξα το ρολόι μου. Ήξερα τι έπρεπε να κάνω. Μας είχαν εκπαιδεύσει για τέτοιες καταστάσεις. Έπρεπε να διατηρήσω την ψυχραιμία μου. Έπρεπε να περιμένω δέκα λεπτά.

Τα κρίσιμα δέκα λεπτά. ΕΝΑΣ ΑΙΩΝΑΣ. Δέκα λεπτά με τους δείκτες ακίνητους να μην προσχωρούν με τίποτα. Ποτάμι ο ιδρώτας που μας έλουζε και η αγωνιά ζωγραφισμένη στα πρόσωπα όλων. Τα βλέμματα των στρατιωτών στραμμένα πάνω μου. Οι ζωές μας παιζόντουσαν εκείνη την στιγμή. Περίμεναν τα παραγγέλματα μου.

Περίμενα όχι δέκα αλλά δεκαπέντε λεπτά. Ήθελα να είμαι σίγουρος. Όσο γινόταν δηλαδή. Εφάρμοζα τον Κανονισμό. Μόλις πέρασε ο χρόνος φώναξα. ΛΗΞΙΣ. Και το δράμα μας έλαβε αίσιο τέλος. Η διαδικασία ολοκληρώθηκε με την διαδικασία απογέμισης που ολοκληρώθηκε και αυτή με επιτυχία γεμίζοντας μας ανακούφιση.

Κοίταξα ψηλά στον ουρανό. Χάρηκα που ξανάβλεπα το γαλάζιο χρώμα του……….

Πραγματικά χάρηκα πολύ…………

Facebook/Theofanis Graikiotis

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s