σου λειπω
Λείπω από εμένα

Λείπω από εσένα
Λείπω στις στιγμές που με θες
Λείπω στις στιγμές που θέλω εμένα

Κι όταν θα τελειώνει η μέρα και το «τρέξιμο» και έρθει η νύχτα να ξαπλώσουμε μια στάλα και να κοιμηθούμε…. Αντί να κάνουμε τα «χάδια» μας…. Θα σκρολάρουμε(!) τις τελευταίες ενημερώσεις, τα τελευταία ποστς(!) και θα λείπουμε ΞΑΝΑ ο ένας από τον άλλον……….Κι ας είμαστε 3 εκατοστά απόσταση…😦

Και όταν μας βρει το ξημέρωμα και μπούμε πάλι στη ρουτίνα μας και στις υποχρεώσεις και στα «πρέπει» και στα «δεν προλαβαίνω τώρα και αυτό»…. Μία κλήση στο viber θα έρθει να μας «σώσει»;! Ένα «Μην ξεχάσεις να πάρεις τυρί για τα μακαρόνια», θα είναι οι πάλαι ποτέ «γλύκες» μας;

Οι μέρες θα περνάνε…βδομάδες….μήνες….χρόνια….
Πολλά χρόνια…Χρόνια που δε μετανιώνεις για όλα…ΟΚ….Αλλά θα ήθελες «ΚΑΤΙ» να σε αναζωογονήσει….Ενδεχομένως και με τον ίδιο άνθρωπο, που του γκρινιάζεις για την πορδίτσα που θα ρίξει, έτσι γιατί του…